Empati
Az evvel bitirdiğim adam fawer’in son romanı yine beni hayvan gibi mest etti. lakin hakkını vermeliyim önceki roman olasılıksız 2-3 gömlek üstün bi roman. yani onu sevmeyen bunu hayatta sevemez kanımca.
Neyse, romanla ilgili bi kaç durum var. Öncelikle toplam 637 sayfa sürmesi kesin adam amcada bi kambur yaratmış. zira bi çok konuyu kısa kesmiş ,üstünü örtmüş, sonunu da “ööle bişey işte sttiret” dercesine kestirip atmış. Özellikle bazı karakterlerin akıbetini öğrenememek kötü oldu. misal charlie noldu? tamam organizasyon eğitti de noldu lan? ya da romanın ilk bölümünde dietrich’in yaşadığı enstanteneye geri dönülmedi. tamam onu valentinus şeyetti de nası oldu lan? nedir? yanlız bazı kısımlarında uyumuş ve kaçırmış olabilirim tabi.
Emet, onun dışında, yine de çok zevkli bi romandı. umarım yakın zamanda yeni bi tane daha yazar. romanın en zevk aldığım kısmı lazhlo’nun verdiği derslerdi. baya eğlenceliydi tesla falan muhabbeti.
